Jakie wsparcie dla kostki wybrać?

Stopa dźwiga cały ciężar ludzkiego ciała, dlatego sprzęt musi być dobrany bezbłędnie. Zobacz, jak podzieliliśmy nasze rozwiązania, byś szybko znalazła to, co w danym momencie jest Wam najbardziej potrzebne.

Przy lekkich skręceniach i obrzękach

Jeśli kostka "tylko" uciekła, pojawił się obrzęk, ale chory może delikatnie stawać na nodze, często wystarczy sięgnąć po elastyczne opaski na staw skokowy. To bezszwowe, wciągane na stopę stabilizatory, które dają przyjemną kompresję. Pomagają one szybciej "rozgonić" limfę i zmniejszyć opuchliznę, a przy tym zazwyczaj bez problemu mieszczą się w codziennym, luźniejszym obuwiu.

Gdy noga wymaga twardej asekuracji

Przy naderwaniu więzadeł lub po ściągnięciu gipsu, miękki materiał nie zda egzaminu. Wtedy z pomocą przychodzi pełna orteza stawu skokowego, nierzadko wyposażona w twarde, boczne usztywnienia lub solidny system sznurowania (przypominający but ortopedyczny). Taki sprzęt bezwzględnie blokuje ruchy na boki, pozwalając jednocześnie na zginanie stopy w górę i w dół podczas chodzenia. Dzięki temu pacjent odzyskuje balans, a Ty nie musisz go przez cały czas podtrzymywać pod ramię.

Po co stosujemy ortezy kostki i dlaczego to się opłaca?

Stara szkoła zakładała całkowite unieruchomienie - "zabandażuj ciasno i leż". Aktualne wytyczne ortopedyczne są inne. Jeśli lekarz nie widzi bezpośrednich przeciwwskazań, staw skokowy po urazie należy jak najszybciej, ale w sposób kontrolowany, uruchomić.

Jaki jest cel takiej ortezy? Ma ona po prostu przejąć funkcję naderwanych więzadeł. Traktuj to jako mądrą profilaktykę powikłań. Jeśli po skręceniu pozwolicie choremu chodzić bez odpowiedniej stabilizacji, więzadła zrosną się luźno. To doprowadzi do tzw. przewlekłej niestabilności – kostka zacznie uciekać przy byle zejściu z krawężnika. Zamiast wydawać w przyszłości fortunę na ciągłą fizjoterapię, specjalistyczne wkładki ortopedyczne czy w ostateczności na operację rekonstrukcji, lepiej od razu zainwestować w solidny stabilizator. To jeden wydatek, który daje pewność bezpiecznego zrostu i święty spokój.

Codzienne wyzwania ze stabilizatorem - praktyczne rady

Opuchnięta, tkliwa stopa w połączeniu z zakładaniem sprzętu ortopedycznego to spore wyzwanie. Oto jak ułatwić sobie tę fizyczną pracę:

• Zakładanie na opuchliznę: Wciskanie ortezy na mocno spuchniętą stopę boli i frustruje. Nigdy nie róbcie tego na siłę. Najpierw połóżcie nogę pacjenta wyżej (np. na poduszce) na 15-20 minut, by opuchlizna lekko zeszła.
• Higiena zamkniętej stopy: Stopa w usztywnieniu poci się błyskawicznie, a uwięziony pot to zaproszenie dla grzybicy. Jeśli zastanawiasz się, jak utrzymać higienę bez codziennego namaczania, zobacz dział mycia bez użycia wody. Znajdziesz tam chusteczki pielęgnacyjne, którymi bez trudu przetrzesz przestrzeń między palcami i zniwelujesz krępujący zapach.
• Ochrona wystających kostek: Twarde plastiki stabilizatora lubią boleśnie obcierać wystające kostki i piętę. Zawsze zakładajcie pod ortezę długą, bezszwową skarpetę z naturalnej bawełny. Jeśli mimo to pojawi się zaczerwienienie, natychmiast posmaruj je ochronnym kremem barierowym.
• Problem z butami: Do ortezy z bocznymi łuskami zwykłe, wąskie buty zazwyczaj nie wejdą. Nie wciskaj ich na siłę – poproś chorego, by na czas rekonwalescencji używał szerszego obuwia sportowego lub rozciągliwych butów na rzepy.

Zawsze możesz na nas liczyć

Nie zastąpimy wizyty w gabinecie lekarskim i nie postawimy diagnozy przez słuchawkę. Mamy jednak wieloletnie, praktyczne doświadczenie w opiece domowej. Opowiedz nam, z jakimi trudnościami mierzysz się dzisiaj, a my dopasujemy sprzęt, który przyniesie ulgę Twojemu bliskiemu i odciąży Cię fizycznie.